“Stijldansen is plezier voor twee” wordt er vaak gezegd. En dat is ook zo.. Toch is het niet alleen rozengeur en manenschijn.

In de vorige blogs zijn vooral de leuke, geestige, onhandige en gezellige momenten beschreven. Want daar hebben we er genoeg van. Maar deze blog wordt even een tegenhanger. Hier zal een andere kant van ons dansen beschreven worden. Want er zijn namelijk ook momenten dat wij denken: “@^%*!#” of “waarom..”?

Een kleine opsomming: - trainen, trainen, trainen. Is het niet in Aalsmeer, dan is het in Utrecht, Hoogeveen of Apeldoorn. - Dus ook veel reistijd. Uren brengen we in de auto door.. - Bankafschriften met alleen maar benzinestation bezoekjes erop. - Of logeerpartijen omdat we ver uit elkaar wonen. Alhoewel dat ook wel weer gezellig is. - pijntjes aan je lichaam. - Of echte blessures! - Zere voeten omdat je danspartner er weer eens is op gaan staan. - Bewegingen die je lichaam na 1000 pogingen nog niet uit kan voeren.

De frustratie die daarbij komt kijken kan enorm zijn.. - Trainingsuren die E 0,- opleveren, maar de rest wat zoveel kost.. (privelessen, wedstrijdkleding, benzine etc) - Make up die uitloopt omdat je nou eenmaal zweet tijdens een wedstrijd. - Twee mensen die elkaar ‘dansend’ moeten vinden op de vloer. En dat er dan dagen zijn dat je de ander gewoon even niet ‘vindt’. - Ergernissen aan je danspartner. De ander kan soms het bloed onder je nagels vandaan halen. - Of de lachbuien waardoor er met geen mogelijkheid serieus getraind kan worden. - En dan de tegenovergestelde emotie: oprechte huilbuien. Soms een traan en soms een stortvloed.. - Onenigheid en meningsverschillen. Ofwel heuse ruzies. - Of het perfectionisme en de eeuwige hoge eisen die dansers aan zichzelf stellen.

Het is nooit goed genoeg. - Dagen in de bruiningscreme voordat je naar een wedstrijd gaat. Wat inhoud dat bijvoorbeeld al je kleding eronder komt te zitten, je niet tegen je partner aan kan liggen in bed en je altijd vies douchewater lijkt te hebben. - En vergeet niet je huid nadat je een wedstrijd hebt gedanst. Dagen/weken ziet je eruit alsof je een enge schimmelziekte hebt.. - Nepnagels die niet meer van je nagels willen. - Of te lange nepnagels waardoor je even letterlijk onthand bent. - Keren dat je gewoon even heel erg moe bent. - Of geen zin hebt.. - En dat je dan tijdens een perfomance moet stralen alsof je de tijd van leven hebt..

En toch is het het allemaal waard. Want ondanks deze opsomming genieten we enorm en voelen we ons bevoorrecht dat we samen kunnen dansen. Laat dat als een paal boven water staan..

Marcus en Anne Floor