Na een van onze optredens vorig jaar werden we benaderd om te komen dansen bij de haute couture show van Addy van den Krommenacker. Daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen.. ! Dus werd het werken geblazen! Naast onze dansen uit Dirty Dancing wilden we nog meer bieden.. Het werd een rumba.

Weken hebben we heen en weer gereisd. Dan weer ‘even’ trainen in Hoogeveen, weer een keertje naar Utrecht en voor de afwisseling een avondje naar Aalsmeer. En dat trainen ging eigenlijk hartstikke goed! Wie ons als combinatie kent: Marcus en Anne Floor samen trainen is lachen geblazen. Velen zullen gedacht hebben dat we enkel aan het lachen waren, voor ons voelde het als heus en serieus trainingswerk..

Het dansen ging dus gestaag de goede kant op. Maar wat trek je aan bij een show? En nog belangrijker.. Wat trek je aan bij show van een mode ontwerper? Ideeen waren er genoeg. Nu moesten we alleen nog de stof en de stenen vinden.. Na behoorlijk wat winkels en markten in Amsterdam afgestruind te hebben, was ook aan dit punt voldaan. Nu alleen het naaien nog.. Geloof het of niet, maar als eerste zijn we zelf begonnen.. Een knipje hier, een naadje daar.. We hebben gewoon letterlijk om 1 uur ‘s nachts de stof knippend bij Anne Floor in de gang op de grond gelegen! Marcus heeft hem nog bij zijn moeder op de keukentafel bijgewerkt.

Uiteindelijk kwam dan toch het inzicht dat we de hulp van iemand anders moesten inschakelen. Een buurvrouw van Marcus, Ina, heeft de jurk voor ons afgemaakt. Ook aan dit punt was dus voldaan! Wij waren klaar voor de grote show. En groots was het.. We wisten niet wat we zagen!

De inrichting van de zaal was fantastisch. Allemaal chique gedekte tafels, met bloemen, flessen wijn, lekker hapjes en witte beklede stoelen erom heen. Daarachter waren allemaal tribunes gebouwd met grote televisie schermen aan de muur. Maar dan de catwalk.. 25 meter lang! Natuurlijk hartstikke mooi, maar het leverde bij Anne Floor een klein stressmomentje op.

Hadden we niet afgesproken onze eerste dans midden op de catwalk te beginnen? JA! En hadden we niet 16 tellen om daar te komen? JA! En moest Anne Floor daar dan in alle rust en elegantie aankomen? JA! Maar hoe? Joggend? We konden 1 keer een doorloop doen. Tjsa, op platte schoenen wilde dat lopen wel..

Maar goed, we moesten verder met de orde van de dag. De make-up moest gedaan worden, het haar moest in de krullers, even snel wat eten en de spieren moesten warm. En ondertussen lekker een beetje om ons heen kijken. Achter de schermen gebeurde er van alles: modellen in de make up, Addy kwam binnen met adembenemde mooie jurken, de modellen moesten een laatste fitting doen en sommigen leerden lopen op schoenen die niet meer als schoenen door konden gaan. (wauw!) En dit alles ging gepaard met een muziekje op de achtergrond en een relaxte en gezellige sfeer.

En toen kwam daar het moment dat wij op mochten.. Marcus stond al in de zaal om daar op te komen,Anne Floor stond in de coulissen zich af te vragen hoe ze nou binnen 16 tellen Marcus kon ontmoeten op de catwalk. De muziek begon.. En dat gaat alles vanzelf. Je lijf neemt het over en dan doe je je show! En die ging goed! Anne Floor redde het om bij Marcus te komen, weliswaar met een behoorlijke versnelling in de pas.. En de primeur van onze rumba werd hartstikke goed ontvangen.

Wij waren dus helemaal tevreden! Voor ons was de ‘werkende avond’ nu voorbij. Na ons optreden mochten we aansluiten aan een tafeltje en genieten van de show van Addy van den Krommenacker. En alsof we nog niet genoeg gedanst hadden, de avond werd swingend afgesloten op de borrel.

What a good night!

Marcus en Anne Floor

Je kan het zo gek niet bedenken waar we voor gevraagd worden.. een grote show van Addy van den Krommenacker, dansen bij een lezing over onderwijs, een demo bij een bedrijfsfeest of .. op een verjaardagsfeestje! Soms willen mensen als cadeau: Marcus. En soms willen ze: Marcus en Anne Floor!

Zoals afgelopen vrijdag. Haar wens was: Een demo van Marcus en Anne Floor en een dansworkshop voor familie en buren. Prima, doen we! Ergens in een huis werden de voorbereidingen getroffen. Het aloude riedeltje; Make up erop! Haar in de krullers! En een beetje geinen..

Het feestje zou plaatsvinden in een pand in het centrum van Groningen. Daar zouden de mensen ontvangen worden in een (prachtige ingerichte!) kantoorruimte. Maar voordat we daar waren, moesten we eerst over straat! Marcus totaal relaxt omdat hij er niet bijzonder opvallend uitzag. Anne Floor iets minder. Een beetje bekijks is nooit weg natuurlijk, maar die middag keken de mensen toch zo verschrikt?! Anne Floor zag eruit uit een combi van Marilyn Monroe/ koningin Beatrix, die veeeel te lang in de zon had gelegen en enorm van glitters en knalrode lipgloss hield. Maar ja, alles voor de show!

In het pand aangekomen werd snel de ruimte gecheckt en voordat we het wisten stond de muziek aan en waren we aan het dansen. We hadden nog nooit in zo’n kleine ruimte gedanst! En we hadden er geen ‘generale’ gedaan. Dus al dansende waren er twee mensen die hun passen berekenden en uitmeetten. En omdat we elkaar dansend al aardig kennen, snap je ook iedere blik of glimlach van elkaar. Al berekend, dansend en een net niet kloppend pasje later besloot Marcus dan ook Anne Floor niet meer aan te kijken om te voorkomen dat hij in een lachstuip schoot.

Het optreden verder was goed en de mensen waren zeer enthousiast. Maar dat was natuurlijk nog niet alles .. Nee, dit was pas het begin! Het publiek moest nog gaan dansen! Een cha cha wel te verstaan… Wat altijd weer mooi is om te zien zijn de verschrikte blikken als mensen horen dat ze zelf moeten gaan dansen, maar wat nog mooier is als ze allemaal los gaan en er erg blij van worden!

Wat een workshop was het! Allemaal lachende, swingende mensen die erg fanatiek meededen. Het lukt Marcus weer keer op keer iedereen mee te laten dansen.. En ze deden zo fanatiek mee dat er zelfs botsingen ontstonden (want ja, het was nog steeds een kleine ruimte en nee, mensen moeten niet hun eigen passen gaan bepalen), dat draaien vastliepen omdat de man met de vrouw meedraaide en haar hand niet losliet en zelf een stel wat zo graag ruim wilde dansen dat ze hun toevlucht zochten naar de gang en daar hun passen oefenden.

Wat begon als een rustig optreden op een verjaardagsfeestje eindigde in een feest! En wat niet onvermeld mag blijven is dat er zelfs een man was die na 35 jaar aan zijn vrouw toegaf dat hij inderdaad altijd op haar tenen stond in plaats van andersom.

Waar een verjaardagsfeestje al wel niet goed voor is..!

Marcus en Anne Floor

Pagina 4 van 4